تبلیغات
مطالب اینترنتی - چند شغله بودنِ معلمان چه زمانی به پایان می رسد؟

چند شغله بودنِ معلمان چه زمانی به پایان می رسد؟

نویسنده : نویسنده شنبه 23 اردیبهشت 1396 10:50 ب.ظ  •   



مفیدستان:

چند شغله بودنِ معلمان چه زمانی به پایان می رسد

بعضی معلمان از صبح تا ظهر و برخی هم ظهر تا عصر با گچ و تخته و کتاب و دانش آموز و آموزش سر و کار دارند و بعد و یا قبل از آن بدون استراحت درگیر شغلی دیگر هستند با پراید قسطی سراغ آژانسِ درون شهری و یا مسافرکشی می روند در این بین هستند, معلمانی که بعد از تمام شدن ساعت آموزش, دانش آموزان خود را به خانه هایشان می برند

۱۲ اردیبهشت روز “گرامیداشت مقام معلم” است …. معلمانی انسان ساز که اگر نبودند، وزیر و وکیل و پزشکی در کار نبود… انسان سازانی که به دلیل وضع بدِ معیشتی، برای گذران زندگی، شغل دوم و بعضاً شغل سوم دارند، گله مندند، می گویند؛ سفره آنها کوچک شده و این دغدغه ها در نهایت باعث می شود، آنطور که باید و شاید در کلاس درس حاضر نشوند …. بعضی از صبح تا ظهر و برخی هم ظهر تا عصر با گچ و تخته و کتاب و دانش آموز و آموزش سر و کار دارند و بعد و یا قبل از آن بدون استراحت درگیر شغلی دیگر هستند. با پراید قسطی سراغ آژانسِ درون شهری و یا مسافرکشی می روند! در این بین هستند، معلمانی که بعد از تمام شدن ساعت آموزش، دانش آموزان خود را به خانه هایشان می برند.

معلمانی با دو شغل/روزگار سخت می گذرد

معلمی را می شناسم که حقوق معلمی کفاف تامین نیازهای زندگی اش را نمی دهد. می گوید: «فرزندانم دارند بزرگ می شوند و هنوز خانه ای برای خودمان نداریم و هر سال اجاره نشین هستیم آنهم با اجاره های بالا. نمی توانم حتی خانه بزرگتری اجاره کنم. بیشتر حقوقم صرف پرداخت قسط های بانکی می شود و ناچارم برای اینکه از پس مخارج بر بیایم، بعد از ساعت آموزشی عصرها با یکی از بستگان در یک فروشگاه کار کنم و تا ۱۰ شب آنجا هستم!»

انتخابات و وعده هایی برای پر کردن سبد رای

با نزدیک شدن به انتخابات های پیش رو در محافل دولتی و یا سیاسی، معلمان شاهد هستند که عده ای مدام، سوار بر موج مطالبات اقتصادیِ آنها، برای پر کردنِ سبدِ آراء، سخنان امیدوارکننده بر زبان خود و ذهن این قشر جاری می کنند… شعار می دهند که چنین می کنم و چنان می کنم! از افزایش حقوق گرفته تا بهبود وضعیت معیشت، بهبود وضعیت بیمه و درمان و کرامت اجتماعی… هرچه وعده بیشتر، چه بسا رای بیشتر!

دغدغه معلمان همچنان باقی است/سفره هایی که کوچک شدند

دغدغه های معلمان اما همچنان باقی مانده و اگر در هر برهه زیاد نشده باشد، کم هم نشده است. نگرانی هایی که حالا به دوران بازنشستگی و سال های آرامش و آسایش و استراحت فرهنگیان هم تسری یافته … معلمانی که سال به سال، سفره شان کوچکتر شده و روز به روز، بازوی تقابلشان با مشکلات زندگی نحیف تر می شود، معلمانی که همچنان با امید به روزهای روشن تر گام به حیاط مدرسه می گذارند.

معلمی با ۲۹ سال سابقه:

بزرگترین مطالبه ما بیمه تکمیلی مناسب و بهبود وضعیت درمانی است

خانم حسینی؛ معلمی با ۲۹ سال و اندی سابقه کار و مدرک فوق لیسانس، فردی که به گفته او با اجرای طرح رتبه بندی، ۲ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان حقوق دریافت می کند، او عنوان می کند: «در طرح رتبه بندی افزایش بسیار ناچیز بود و اصلاً مشخص نشد که چه رتبه ای گرفته است و حتی حکم یا ابلاغ جدیدی هم به دستش داده نشد تا بفهمد چه تغییری، برچه مبنایی در دریافتی اش صورت گرفته است.» این معلمِ در آستانه بازنشستگی، مطالبات و درخواست هایی از مسئولان آموزش و پرورش در دولت دوازدهم دارد؛ دولتی که انتخابات رییس آن بیست و نهم همین اردیبهشت ماه برگزار می شود.

او بزرگترین مطالبه خود را سر و سامان یافتن وضع درمانی فرهنگیان می داند و می گوید: «به هر حال مسائل مالی و حقوقِ فرهنگیان شاید ناشی از مشکلات کلانِ مالی و بودجه کشور باشد و طبیعتاً معضلی است که تمام کارکنان دولت با آن دست به گریبان هستند و مختص ما معلمان نیست. اما در حوزه درمان، اوضاع ما متفاوت از سایر کارکنان دولت و تا حدی تحقیرآمیز است.»

این معلم ادامه می دهد: « در حال حاضر یک بیمه تکمیلی داریم که از طرفی در برگیرنده بسیاری از الزاماتِ درمانی نیست؛ چشم پرشکی و دندانپزشکی را شامل نمی شود و استفاده از تسهیلات و امکانات آن سقف محدودی دارد، از طرف دیگر نیز با بازنشسته شدنِ فرهنگیان، شرایط از این هم بدتر می شود. یعنی ما در طول سال فقط می توانیم تا سقف ۵۵۰ هزار تومان هزینه اسکن، سونوگرافی و سایر موارد کنیم، ویزیت، دارو و نه بسیاری دیگر از مواردِ حائز اهمیت در حوزه درمان شامل این بیمه تکمیلی که به نظر من سراسر ” نقص ” است، نمی شود.»

او می گوید: «من سال دیگر بازنشسته می شوم و از همین حالا دغدغه روزها و سالهای پس از بازنشستگی را دارم، خواسته ما خواسته عجیب و زیاده خواهانه ای نیست؛ ما نمی گوییم شرایط درمان باید مثل سایر کشورها باشد، حداقل اما می توانیم انتظار خدمات درمانیِ هم تراز و هم سطح سایر کارکنان دولت در ایران را داشته باشیم. در گذشته یک بیمه طلایی برای فرهنگیان بود که خیلی بهتر بود و متاسفانه مشخص نشد که چرا برچیده شد، به نظرم یکی از مطالبات همه جامعه فرهنگی، بیمه خوبِ تکمیلی است.»

معلم باید امنیت شغلی و روانی داشته باشد

درخواست دیگر این معلم به پاداش بازنشستگی بر می گردد: «معتقدم اگر واقعاً عزمی و قصدی وجود دارد که پاداش بازنشستگی به فرهنگیان پرداخت شود، پس باید به موقع و در زمان بازنشسته شدن و یا در اسرع وقت پرداخت شود، نه اینکه شامل مرور زمان شده و بعد از چند سال آنهم در چند قسط! غالباً این پاداش در زمانی به دست بازنشستگان می رسد که دیگر ارزش واقعیِ خود را از دست داده و چندان گره ای را از مشکلات معلمان باز نمی کند.»

او از امنیت شغلی بعنوان یکی دیگر از دغدغه ها و مطالبات معلمان یاد می کند و می گوید: «معلم وقتی سر کلاس می رود، باید آنقدر از لحاظ فکری، معیشتی و جسمی شرایط خوب و مناسبی داشته باشد که بتواند به شکل شایسته، از پس وظیفه اش بربیاید، نه اینکه به حدی درگیر دغدغه های روزمره باشد که بدون تمرکز لازم و کافی، سر کلاس حاضر شود و نتواند وظیفه معلمیِ خود را به نحو صحیح انجام دهد. من تردید ندارم که با ایجاد امنیت روانی، امنیت جسمی، امنیت شغلی و معیشتی، می توان معلمان شاداب تر، دانش آموز داناتر و جامعه ای بانشاط و آگاه تر داشت»

او خواسته های معلمان را بسیار حداقلی می داند و می افزاید: «این خواسته ها، مطالبات دندانگیر و خودخواهانه ای نیست و امیدوارم با انعکاس آن، چه مسئولان فعلی و چه آنها که در دولت آینده تصدی امور را به دست خواهند گرفت، برای اجابت این درخواست ها تلاش کافی و صادقانه بخرج دهند.»

یک دبیر بازنشسته: از بدعهدی صندوق ذخیره فرهنگیان گله داریم

چرا بازنشستگان، در طرح رتبه بندی لحاظ نشدند؟

خانم پناهنده؛ دیگر معلمی که با او هم صحبت شدیم، دبیر بازنشسته ای است که مطالبات خود را از دولت و وزیر بعدیِ آموزش پرورش، با گلایه مندی اش از بد عهدیِ صندوق فرهنگیان آغاز می کند: «صندوق ذخیره فرهنگیان مبالغی را از ما گرفت و در مقابل به تعهدِ خود در بازپرداخت سود عمل نکرد. با اینکه ۲ سال از بازنشستگی من می گذرد، هنوز پول و سود و طلب من به صورت کامل پرداخت نشده است!»

او در ادامه می گوید: «مورد دیگری که نه تنها من، بلکه بسیاری از عزیزان فرهنگی و معلمانی را که با آنها در ارتباط هستم، آزار می دهد، این است که ما با ۳۰ سال خدمت شامل حق رتبه بندی نشدیم، در حالی که معلمی که ۱۰ سال سابقه کار داشت، حقوقش حدود ۵۰۰ – ۶۰۰ هزار تومان افزایش یافت. این حق ماست که بدانیم امثال ما که ۳۰ سال از عمر خود را صرف آموزش کرده ایم، بر اساس چه معیار و مبنایی پایین تر از معلمانی که مثلاً ۱۰ – ۱۵ سال سابقه دارند، قرار گرفتیم؟ گفته می شود این طرح رتبه بندی اختصاص به شاغلان دارد و حق شغل محسوب می شود و به بازنشستگان تعلق نمی گیرد.»

جلوی حق التدریسی معلمان بازنشسته گرفته شده است

خواستار همسان سازی حقوق شاغلان و بازنشستگان هستیم

این معلم بازنشسته می گوید: «الان جلوی حق التدریس معلمان بازنشسته گرفته شده و عنوان می شود که به منظور ایجاد فرصت بیشتر برای نیروهای جوان، طبق قانون نمی توانیم بیش از سقف تعیین شده کار کنیم، در حالی که متاسفانه شاهد هستیم؛ در برخی جاها آنهایی که رابطه یا پارتی داشته اند، حداقل ۴۰ ساعت در هفته بصورت حق التدریس کار می کنند و ما که کسی را نداریم، اجازه کار بیش از هفته ای ۸ ساعت نداریم.»

او ادامه داد: «من امیدوارم در آموزش و پرورش دولت بعدی ساز و کاری فراهم شود که یا همه این حق را داشته باشند که ساعات بیشتری حق التدریس بگیرند و یا اگر واقعاً باید مرّ قانون رعایت شود، همه به آن احترام بگذارند و با متخلفان، بعنوان قانون شکن و ضایع کننده حق دیگران، برخورد شود.»

از بازنشستگان به عنوان طراحان فکر در آموزش و پرورش استفاده شود

حس می کنم فراموش شده ام

وی از اختلاف فاحش و زیاد حقوق شاغلان و بازنشستگان بعنوان یکی دیگر از دغدغه های امروز خود و دیگر بازنشستگان یاد و همسان سازی آن را از دولتمردان آینده مطالبه می کند:« اختلاف حقوق ما با شاغلان به حدی زیاد است که باعث آزار بازنشستگان شده است. من، بعنوان یک بازنشسته فرهنگیِ ۳۰ سال خدمت، با کلی تشویق نامه و تقدیرنامه، اکنون این حس را دارم که کاملاً فراموش شده ام.»

این معلم می گوید: «گذشته از حقوق، احساس پوچی و فراموش شدگی داریم؛ حداقل از ما با این همه سال تجربه می شود، بعنوان طراحان فکر در آموزش و پرورش استفاده کرد، در حالی که یک سری افراد بی تخصص، بدون تجربه و ناآگاه از مسائل آموزشی، در جاهایی که حقشان نیست به کار گرفته شده اند و چون صاحب نظر، خلاق و صاحب ایده نیستند، در نتیجه برنامه هایی را طرح می کنند که بی فایده است و صرفاً برای اینکه ساعتی را سپری کنند و یک حقوقی بگیرند، اوقات را می گذرانند.»

آموزش و پرورش باید در صدر مسائل کشور باشد

سهم بودجه آموزش و پرورش از بودجه عمومی افزایش یابد

رضا نهضت، معلم مقطع دوم دبیرستان و کارشناس مسائل آموزشی درباره مطالبات فرهنگیان از دولت دوازدهم می گوید: «به نظرم مهمترین مطالبه فرهنگیان و بالاتر از آن، مجموعه حاکمیت نظام جمهوری اسلامی، از دولت آینده، باید این باشد که مسئله آموزش و پرورش را در صدر مسائل کشور بنشانند. متاسفانه هیچگاه در دولت ها، به آموزش و پرورش به عنوان رکن اصلی توسعه متوازن، نگاه نشده است و بیشتر آن را نهادی مصرفی تلقی کرده اند؛ بنابراین در تخصیص بودجه آن را در اولویت خود قرار نمی دادند. شایسته نیست که کشوری که داعیه تمدن نوین اسلامی را دارد، این گونه به آموزش و پرورش کم توجه باشد»

وی ضمن اشاره به اینکه مسئله تعلیم و تربیت در نظام دینی ما مورد تاکید قرار گرفته و هم مسئولان ارشد نظام، بر این مسئله تاکید داشته و دارند، بر این باور است که دولت آینده سهم بودجه آموزش و پرورش را از بودجه عمومی به تدریج به بالای بیست درصد برساند.

این معلم با اشاره به اینکه این سهم اکنون کمتر از ده درصد است، می افزاید: «جالب این است که در اوج درآمدهای نفتی در دولت گذشته این سهم بالا نرفت و بنا بر برخی گزارش ها حتی کمتر از زمان دولت اصلاحات نیز شد. بنا بر سند چشم انداز علمی کشور، بودجه آموزش و پرورش باید به هفت درصد از تولید ناخالص داخلی برسد، در حالی که این رقم اکنون در حدود یک درصد یا کمی بیشتر از این است.»

نظام تعلیم و تربیت تبدیل به نظام تست زن شده است

سند تحول بنیادین از ریل خارج شده

این معلم بعد از مسئله بودجه، بر کیفیت آموزش تاکید می کند و می گوید: «کیفیت آموزش و تعلیم و تربیت در مدارس ما پایین است و هیچ نسبتی با استانداردهای جهانی و نیز اهداف پیش بینی شده در سند تحول ندارد. نظام آموزش و پرورش ما تبدیل به نظام تربیت تست زن شده است، تربیت دانش آموزانی که بتوانند خوب تست بزنند و بس. اگر سند تحول بنیادین را (با همه انتقادهایی که به آن داریم) به منزله نقشه راه و آنچه را که اکنون در آموزش و پرورش می گذرد را به قطاری تشبیه کنیم، به نظرم این قطار از ریل خارج شده است و مسیر را به بی راهه می برد. البته برای بالا بردن کیفیت، باید به ارکان تعلیم و تربیت یعنی معلمان، دانش آموزان و کتب درسی و شیوه های آموزشی نیز توجه ویژه داشت.»

وی با تاکیدبراینکه آموزش مهارت هایی که در دنیای امروز به کار دانش آموزان می آید، باید مورد نظر مسئولان باشد، می گوید: «بسیاری از دانش هایی که امروز دانش آموزان در مدارس می آموزند، غیرکاربردی و به دور از نیازهای جامعه است، در عوض دانش آموز ما در مدرسه نه شیوه تفکر را می آموزد، نه نحوه ارتباط با طبیعت و انسان های دیگر را. حتی در ارتباط برقرار کردن با خودش هم دچار مشکل است.»

حرف ها، گلایه ها، درد دل ها، دغدغه ها و خواسته های این معلمان، حرف امروز و دیروز نیست، زاییده چند سال اخیر هم نیست! تلنبار سالها بی توجهی مسئولان و البته چوبِ نجابتی است که همواره به دلیل شان و شخصیت خود، بعنوان یک ” فرهنگی” بخرج داده اند. اینکه هر از چندگاهی، به واسطه فشارهای زندگی، صدایی و ناله ای هم از سرِ “درد”، سر دادند، تنها “دادِ” استردادِ “حقشان” بود، حقی که سزاوار از خودگذشتگی، ایثار و شغلِ انبیاییِ آنهاست، امید است که این بار، از بارِ فشارهایی که بعضا کمرِ معلمان را خم کرده، کاسته شود. دوست داریم معلمان خود را با سری بلند و قامتی افراشته ببینیم. به امید روزی که قشر فرهنگی جامعه ما به حق و حقوق خود برسد و دیگر مطالبه ای بر زمین نمانده باشد. روزی که آموزش و پرورش را اولویت اول کشور بدانیم و ببینیم.



لینک منبع

بازنشر: مفیدستان

مطلب چند شغله بودنِ معلمان چه زمانی به پایان می رسد؟ در سایت مفیدستان
برای دریافت مطالب مفید به سایت مفیدستان مراجعه فرمایید.


لینک منبع و پست :چند شغله بودنِ معلمان چه زمانی به پایان می رسد؟
http://mofidestan.ir/%da%86%d9%86%d8%af-%d8%b4%d8%ba%d9%84%d9%87-%d8%a8%d9%88%d8%af%d9%86%d9%90-%d9%85%d8%b9%d9%84%d9%85%d8%a7%d9%86-%da%86%d9%87-%d8%b2%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d9%be%d8%a7%db%8c%d8%a7%d9%86/

آخرین ویرایش: - -

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر